Co-ouders zijn niet-samenwonende ouders die (min of meer) in gelijke mate de zorg voor hun kinderen delen, waarbij de kinderen in een van te voren vastgelegd schema (ouderschapsplan) afwisselend bij de een en de ander verblijven.
Co-ouders zijn geen alleenstaande ouders. Voor de hoogte van de bijstand maakt dit niet uit, omdat de bijstandsnorm voor de alleenstaande en de alleenstaande ouder identiek zijn. Het enig verschil ligt in het buiten beschouwing te laten vermogen. Gemeenten bepalen zelf aan de hand van een algemene individualiseringsbepaling, hoe zij met de vermogensgrens omgaan.

Als een ouder in ieder geval meer dan twee dagen per 2 weken belast is met de verzorging van het kind(eren) dan wordt dit gezien als co-ouderschap. Er dient sprake te zijn van een min of meer vast patroon en een verblijf met een meer dan incidenteel karakter. Als dit niet het geval is, dan wordt de situatie aangemerkt als omgangsregeling.
Verblijft het kind doorgaans korter dan 3 dagen bij de ouder?
De vermogensvrijlating wordt vastgesteld door: de vermogensgrens voor een alleenstaande plus de helft van het verschil tussen de vermogensgrens voor een alleenstaande en die van de alleenstaande ouder.
Verblijft het kind meer dan 3 dagen per week bij de ouder?
De vermogensgrens voor een alleenstaande ouder geldt dan.
Vraag?
Wat staat er in het beleid van jouw gemeente over Co-ouders?